ieder zijn keuken - ieder zijn terrein
Oeigoerse schapenvleesbrochetten
© Jeanne Boden
In een gebied met een variëteit van volkeren is uiteraard ook een variëteit aan keukens aanwezig. Naast de Russische koffiehuizen vind je Kazakhse fastfood, naast Chinese restaurants vind je Oeigoerse bakkers. In sommige delen van Xinjiang is vooral de Oeigoerse keuken met veel schapenvlees en brood aanwezig.
Kazakh restaurant
© Jeanne Boden
Op bovenstaande foto zien we een Kazakhs fastfood restaurant waar ondermeer paardenvlees, paardeningewanden en noedels worden geserveerd.
Het opschrift boven het restaurantje staat in Kazakh en Chinees geschreven.
Lokale 'Mc Donalds'
© Jeanne Boden
De echte Mc Donald's is nog niet te bespeuren, maar uiteraard heeft het concept van Mc Donald's zijn weg gevonden tot in de uithoeken van de wereld. Dit fastfoodrestaurant in Urumqi heeft zowel zoet Russisch gebak als hamburgers met frieten, zowel oploskoffie als mierzoete frisdranken. Het restaurant is opgesmukt met kerstversiering en de muziek die er gespeeld wordt is een mooi evenwicht tussen hedendaagse Chinese muziek en hedendaagse Oeigoerse muziek. De ideale culturele mix?
Toch is het niet al peis en vree in Urumqi. Het valt me op dat mensen heel makkelijk beginnen te praten over '7-5' (de etnische conflicten in 2009 begonnen op 5 juli) en er zelfs vaak over beginnen. Een jonge Han-Chinees vertelt me dat hij is opgegroeid in Urumqi en heel zijn leven met Oeigoeren in de klas heeft gezeten. Sommigen Oeigoeren behoren tot zijn beste vrienden. Op mijn vraag of de etnische spanningen stijgen, antwoordt hij dat '7-5' geen invloed heeft op de relaties met zijn goede vrienden maar dat het zeker een invloed heeft op het leven in het algemeen in Urumqi. Vroeger gingen Han-Chinezen even goed naar Oeigoerse restaurants in de stad en bestond er een vlotte interactie tussen verschillende minderheden. Sinds de zomer is er iets veranderd. Iedereen blijft veel meer op eigen terrein. De conflicten hebben voor een polarisering gezorgd en een angstklimaat veroorzaakt.
Door de conflicten is het schooljaar aan de universiteit een maand later begonnen dan normaal, waardoor de studenten nu ook tijdens de weekends les krijgen, om de achterstand in te halen. Heel de zomer zijn studenten en professoren die op de campus wonen (Chinese universiteiten hebben een organisatie als een communistische werkeenheid waarbij iedereen die op de universiteit werkt er ook woont) op die campus gebleven. De poorten aan de campus die vroeger overdag wijd open stonden blijven nu gesloten. Iedereen die binnen of buiten wil wordt gecontroleerd door de bewaking.
Verschillende mensen raden me aan om niet meer op straat te lopen zodra het donker wordt, terwijl het leven juist bij valavond tot middernacht helemaal tot leven komt. De achterdocht zit er goed in. De etnische rellen zijn ook niet beperkt gebleven tot de felle onlusten in de zomer van 2009. Regelmatig laaien onlusten opnieuw op en vallen er doden.
