Warlops Wondere Wereld ( * * * 1/2)
Miet Warlop©
Van Huilend Hert naar Eettafel-op-pumps
December 2003. Warlop verbaast als jonge kunstenares het publiek in deSingel met zeven aangrijpende tableaux vivants die samen de 'voorstelling' Huilend Hert, Aangeschoten Wild vormen. Het levert haar in 2004 de Jong Theaterprijs op van Theater aan Zee en een rechtstreeks toegangsticket tot de professionele theaterwereld.
Sindsdien zocht Warlop al experimenterend naar een eigen taal. Ze legde een fascinerend parcours af langs theater, scenografie, performance en beeldende kunst. Ze creëerde eigenzinnige decors voor o.a. Caligula (een voorstelling van Raven Ruëll voor Theater Antigone) en Hersenkronkels (een uitzonderlijke jeugdtheatervoorstelling van Inne Goris en Roel Verniers voor Villanella). En van 2006 tot 2007 maakte ze ook deel uit van De Bank van het toenmalige Victoria (nu: CAMPO).
Die residentie in De Bank gaf haar de mogelijkheid haar taal - balancerend tussen theater en beeldende kunst - verder te ontwikkelen en te verfijnen. Die ontwikkelde creatietaal - waarin ze gewone voorwerpen tot ongewone objecten maakt door hen in een ontwrichtende theatrale omgeving te plaatsen - uit zich nu in Springville . Met deze voorstelling creëert Warlop een even geruisloos als dynamisch wonderland op de scène.
Miet Warlop©
Warlops Wonderland
In dit wonderland is niets wat het lijkt. Alles heeft er een hart en ziel, ook objecten zoals een tafel of een vuilniszak. Op de scène staat een kartonhuis dat door vreemdsoortige wezens bewoond wordt. Zoals een reus die zijn hoofd en armen verliest en uiteindelijk onverstoord verder wandelt als hoofd- en armloos lichaam. Of een kartondoos op beentjes, vertolkt door Miet Warlop zelf.
Als rammelende kartondoos (Warlop zeult een heus theekransje mee in haar dozenlichaam) verkent Warlop de bizarre omgeving rond het huis: gracieuze tafels op pumps, elektriciteitskasten die sterven van liefde, huizen die imploderen onder druk van interne intriges en emoties, ...
Springville is een bont amalgaam van spitante scènebeelden die tegelijk esthetisch, grappig en ontroerend zijn. Het ene scènebeeld ontstaat schijnbaar toevallig uit het andere. Uiteindelijk blijken de beelden - in alle stilte - een explosief verhaal te vertellen over de werkelijkheid die constant groeit en vervalt.
In Springville zet Warlop een inventieve stap door rakende tableaux vivants - die kenmerkend zijn voor haar taal - te combineren met slapstick à la Buster Keaton. Het levert spitsvondig theater op dat de wereld een indringende én ludiek uitvergrotende spiegel voorhoudt.
Els Van Steenberghe
Springville , een productie van kunstencentrum BUDA, in coproductie met Vooruit, CAMPO, Workspace Brussels en Festival Aan De Werf. Gezien op 16 mei 2009. Meer info en reservatie: www.campo.nu of 09 223 00 00.
