Nieuws

Loni Wolf spreekt

13/10/2009 12:00

Benno Barnard was in die wolken van 'Oorlogskind' en wou wel eens weten wie zich achter het pseudoniem Loni Wolf zou kunnen verstoppen: een mailinterview.

Benno Barnard Ik neem de vrijheid u enkele vragen voor te leggen over uw debuutroman 'Oorlogskind', in de door uw uitgeverij aangewakkerde hoop dat u bereid bent daarop per e-mail te antwoorden.

Loni Wolf U noemt mijn boek een debuutroman. Dat klinkt vreemd voor mij. Niet zozeer omdat de meeste vrouwen veertig jaar jonger dan ik debuteren, maar omdat 'debuut' een vervolg belooft.

Benno Barnard Hebt u dan geen plannen voor een tweede boek?

Loni Wolf U las 'Oorlogskind' zorgvuldig, stelde ik tot mijn genoegen vast. Bespeurde u de geringste sympathie voor het wereldje van culturele partijtjes, van op geld, prijzen en roem azende rotzakken? De eeuwige nationale nobelpreisfähige literatoren, die het moeilijk maken me schrijvers met een pen in plaats van met een glas in de hand voor te stellen? Ik zie ze steevast in hun blootje staan en achterstevoren of met een slap lullend lubberkontje op de plaats van hun smoel. Of denkt u zich eens een literatuurprijs voor 'Oorlogskind' in: is er een grotere schoffering denkbaar? Nee, het is mooi zo en ik ben bang - dat zijn ongeveer de laatste woorden van mijn roman en daar blijft het bij.

Benno Barnard 'Oorlogskind 'verblufte me nogal, zowel door de virtuoze stijl als door de opeenstapeling van vreselijke ervaringen. Als ik eerlijk ben, heb ik maar twee vragen: waarom hebt u met een dergelijk literair talent niet veel vroeger gepubliceerd, en is alles wat u schrijft echt gebeurd? Vergeeft u mij de banaliteit van die laatste vraag, maar het verhaal over uw leven als prostituee in Zürich en vooral over leven en dood van uw zoon, die zichzelf met rolstoel en al het meer van Lugano in rijdt... heregod, ik zou zo graag willen dat het allemaal aan uw fantasie ontsproten was.

Loni Wolf U bent enerzijds complimenteus, anderzijds wat onheus. Het verhaal van mijn boek is inderdaad autobiografisch. Maar een roman moet mensen niet op gedachten brengen over het doen en laten van de auteur! Hij moet hen aan het denken zetten over de condities en mores van hun eigen bestaan. Al moet ik toegeven dat in het geval van 'Oorlogskind' de roman en het leven van de schijfster zich verhouden als rook tot vuur. En overigens wens ik mijn vroegere zelf, hoewel ik in 'het leven' werkzaam was, niet als prostituee te betitelen. Ik vind dat een naar woord, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Maitli of Meitschi.

Benno Barnard U schrijft heel weinig over 'het leven' in uw boek.

Loni Wolf Weet u, dat is zo'n thema waar zelfs de braafste huisvrouw en de steilste huisvader zich lezend in willen storten, in plaats van hun eigen verbeelding te gebruiken of simpelweg de Schoffelgasse in Zürich of bij u het Schipperskwartier aan te doen. Geld proberen te maken door literair seks te beschrijven, dat is pas pijnlijk armzalige prostitutie, meneer.

Benno Barnard En mijn eerste vraag? Waarom debuteert u zo laat?

Loni Wolf Hoe had ik het over mijn hart kunnen verkrijgen om zo'n boek te schrijven toen zowel mijn moeder als mijn zoon nog in leven waren? Het is nooit in me opgekomen om over iets anders te schrijven dan over mijn eigen morele vragen in relatie tot mijn moeder en mijn zoon met zijn progressieve spierziekte, waarmee hij via mij genetisch was belast door de gefnuikte liefde tussen mijn moeder, zijn grootmoeder, en een man die ik niet heb mogen kennen, de Duitse oorlogssoldaat Wolf. Ik heb die naam, mijn eigenlijke achternaam dus, pas de dag voor het overlijden van mijn oude moeder uit haar mond mogen vernemen, precies zoals de Loni in het boek. Wolf: het was haar laatste woord, een aardschok voor mij. Officieel kan ik die naam uiteraard nooit aannemen. Door Wolf als auteursnaam te gebruiken heb ik hem me toch toegeëigend. Wie weet was dat wel de belangrijkste drijfveer om 'Oorlogskind' te schrijven en te publiceren. Maar ik heb nooit literaire ambities gehad. Laat ik eerlijk zijn: de complimenten die u maakt over mijn stijl zal ik overbrengen aan de in mijn huis rondwarende geesten van de schrijvers van wie ik zoveel heb geleerd en soms simpelweg heb overgenomen.

Benno Barnard Wie zijn dat dan? Want ik meende een nogal oorspronkelijke toon te ontwaren, maar u doet nu nogal wegwerpend over uw prestatie.

Loni Wolf Een klein internationaal gezelschap, merendeels uit hun geboorteland weggetrokken schrijvers, typisch genoeg. Een uitgeweken Rus, een uitgeweken Pool, een naar Londen verhuisde Duitse bijvoorbeeld. Hoe oorspronkelijk kan een mens zijn? En toch is mijn boek een pleidooi voor het recht van elk individu op een eigen bestaan en dus op zijn eigen dood.

Benno Barnard Ik heb me verstout te denken dat achter Loni Wolf een ouwe rot schuilgaat... Ongetwijfeld niet tot uw vreugde. Kent u Stefan Hertmans?

Loni Wolf Ik las die naam op uw blog. Is dat een vriend van u? Heeft hij soms net als ik een e-mailadres met 'ch' als extensie? Lijkt een van zijn boeken op dat van mij? Vindt u dat ik eens iets van hem moet lezen? Maar afgezien van dit alles, meneer Barnard: u houdt of hield mij kennelijk voor een man... Wat zijn uw vleiende woorden over mijn stijl dan eigenlijk waard?

Print deze pagina

Meer artikels over:

• Benno Barnard -

• Loni Wolf -

• Stefan Hertmans

Reageer Ongepaste reactie?