België

"Aanslag in Brussel is kwestie van tijd"

08/08/2007 14:00

Marokkanen. Oorlogscorrespondent Arthur van Amerongen is er sinds zijn studietijd in Amsterdam aan verslingerd. Nadat hij afstudeerde, werd hij jarenlang oorlogscorrespondent in het Midden-Oosten. Het afgelopen jaar dook hij onder in de Brusselse moslimwereld in Brussel. Zijn boek BXL EURABIA is even verbluffend als hallucinant.

In 2006 won Arthur van Amerongen de Prijs van de Nederlandse journalistiek voor een evenwichtig verhaal over Marokkanen in Het Parool. In 2005 won hij samen met Rob Muntz De Zilveren Reissmicrofoon voor De inburgerking, een programma op VPRO, alweer over Marokkanen. Altijd hield hij die getergde bevolkingsgroep dicht tegen de borst.

Na zijn verhuizing naar Brussel merkte hij hoe de lucht daar zeer betrokken raakt. Daarom verschijnt over enkele maanden bij uitgeverij Atlas het opzienbarende en scherp geschreven boek BXL EURABIA. Net voor Van Amerongen voor enkele jaren naar Zuid-Amerika vertrok, kon Knack het manuscript inkijken, en nodigden we hem uit op een Vlaams terras. De auteur wikt, weegt, zalft en laat vooral niet na te slaan.

In Het Parool schreef u dat u van Marokkanen hield, ondanks de laffe moord op Theo van Gogh. Na een dik jaar van infiltratie in de Brusselse moslimwereld schrijft u dat u het gros van de Marokkanen niet meer kunt luchten. Waar is het fout gegaan?
ARTHUR VAN AMERONGEN: Nu ik Brussel verlaten heb en er enige afstand tot mijn onderwerp is ontstaan, komt ook mijn relativeringsvermogen terug. Bovendien hebben enkele incidenten tijdens de laatste tijd van mijn verblijf in Brussel me wat getekend. Ik werd in de Hoogstraat gemolesteerd door een groep Marokkanen, nadat ze eerst mijn vriendin voor hoer hadden uitgescholden en ik vervolgens 'je zuster' naar ze riep. Ik maakte ook een paar berovingen mee. Zo was het gevoel voor nuanceren verdwenen.
Ik had hoe dan ook enorm veel moeite met de dubbele moraal van hun cultuur: aan de ene kant is er het gedweep met hun verheven moraal en de superioriteit van de islam, aan de andere kant is er een groeiende minachting voor onze bevochten liberale idealen. Er is een soort bandeloosheid ontstaan onder Marokkanen omdat ze neerkijken op onze cultuur. Onze vrouwen zijn allemaal hoeren. Bij de Marokkanen wordt de eer van de vrouw zogenaamd maximaal beschermd. Ze kijken ook voortdurend hoe ver ze kunnen gaan. Hun houding is vaak provocerend.

Marokkanen in Brussel staan sterk onder druk van de jihad. Is de druk op de ketel daar werkelijk zo veel sterker dan in Amsterdam?
VAN AMERONGEN: Een bepaalde groep islamitische jongeren is gefascineerd door de jihad. Ik denk wel dat Brussel een tijdbom is. Marokkanen zijn er totaal gemarginaliseerd. Kijk naar de statistieken van de werkloosheid, de armoede, de slechte huisvesting, de discriminatie op de arbeidsmarkt, de criminaliteit. Ik denk dat de Marokkanen in Nederland, of liever in Amsterdam, het een stuk beter hebben dan de Marokkanen in Molenbeek. Voor veel jongeren is de islam er de enige troost. Ik heb in Brussel talloze lezingen bezocht in zaaltjes van islamitische verenigingen. Die worden bijgewoond door alle mogelijke jongeren, van hip gekleed tot op z'n Mekka's. Dat verschijnsel bestaat in Amsterdam niet.

Komt er een moslimaanslag in Brussel?
VAN AMERONGEN: Het lijkt me een kwestie van tijd. Als je kijkt hoeveel mensen er in de laatste zeven jaar gearresteerd zijn in Brussel, weet je dat de stad een tijdbom is. Er is een urban legend die zegt dat er altijd een afspraak was tussen terreurgroepen en de overheid. Niet voor niets konden de Afghaanse moedjahedien hier begin jaren tachtig ongestoord een kantoor openen, omdat die de Sovjet-Unie bestreden in Afghanistan - typische Koude Oorlogpolitiek dus. Hetzelfde geldt voor het Algerijnse FIS: in Algerije gezochte terroristen kregen in België politiek asiel. Uiteindelijk vertrokken al die extremisten naar Londonistan, met alle gevolgen van dien voor het Verenigd Koninkrijk. België ligt uiteraard niet in Irak of Afghanistan, maar dat hoeft niet de enige reden te zijn voor een aanslag. Je hebt maar een gek nodig met een eigen agenda. Bovendien zijn er natuurlijk interessante doelwitten zoals de NAVO en het Europees Parlement. Veel zal afhangen van de buitenlandpolitiek van het EP.

Jan Haerinck

Print deze pagina

Meer artikels over:

• Brussel -

• jihad -

• integratie -

• terrorisme

Reageer Ongepaste reactie?  

Partners van onze sites