Collaboratie in Wallonië: de grote mythe
20/02/2008 09:00
Over de Vlaamse collaboratie tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn bibliotheken volgeschreven. Die aan de andere kant van de taalgrens bleef grotendeels onbekend. Tot nu. Flore Plisnier schreef met 'Te wapen voor Hitler' een van de zeldzame werken over collaboratie in Wallonië, en dan vooral over de rol van Rex. Knack sprak met Plisnier.
Flore Plisnier (27) studeerde geschiedenis aan de ULB. Ze schreef haar licentiaatverhandeling over het rexisme in de streek van Charleroi. Met een beurs van de oud-strijdersbond Service Hotton maakte ze een studie over de gewapende collaboratie in Franstalig België.
U neemt de term 'gewapende collaboratie' erg ruim.
FLORE PLISNIER: Het gaat om alle mensen die rechtstreeks in opdracht van de Duitse bezetter werkten. De leden van het Waals Legioen en de Waffen-SS-Wallonië uiteraard, maar ook degenen die deel uitmaakten van de Duitse politiediensten. De gedwongen rekruten uit de Oostkantons heb ik niet opgenomen. Wel de leden van paramilitaire groeperingen van collaborerende organisaties zoals de Formation B van Rex. Die werden trouwens door de bezetter betaald.
Opvallend is dat er zoveel arbeiders bij waren.
PLISNIER: Dat klopt. De eerste lichtingen van het Waals Legioen werden nog gevormd door idealisten die tegen het communisme gingen vechten. Maar de leden van de paramilitaire organisaties hadden geen enkel ideologisch motief en kwamen ook niet uit Nieuwe Ordebewegingen. Sommigen werden lid om te ontsnappen aan een veroordeling of om de verplichte tewerkstelling in Duitsland te ontlopen. Anderen omdat ze geen ander werk vonden. Opvallend is trouwens dat ze geen enkele morele maatstaf hadden.
Dit is een van de eerste wetenschappelijke studies over de Waalse collaboratie. Rust er een taboe op?
PLISNIER: Niet eens een taboe. Al snel na de oorlog ontstond de mythe dat vrijwel heel Wallonië in het verzet was, in tegenstelling tot het collaborerende Vlaanderen. Die mythe is zo verankerd dat blijkbaar niemand zich afvroeg of dat wel klopte.
Tegelijk werden mensen als Léon Degrelle en bewegingen als Rex uit de Encyclopédie du Mouvement Wallon geschrapt.
PLISNIER: De samenstellers van de Encyclopédie namen enkel mensen of bewegingen op die de emancipatie van Wallonië bevorderden. Dat kan bezwaarlijk gezegd worden van Rex of Degrelle. Maar het klopt wél dat Wallonië zich zeer lang liet voorstaan op het beeld van de 'regio die in het verzet was' in tegenstelling tot het 'collaborerende Vlaanderen'.
(MIV)
Meer artikels over:
reactie(s) op "Collaboratie in Wallonië: de grote mythe"

Reageer