Muiterij tegen Bruno Valkeniers

Het Vlaams Belang zweet uit al zijn poriën. De voorbije week vuurde Filip Dewinter een drietrapsrakket af in de richting van voorzitter Bruno Valkeniers. Die staat erbij en kijkt ernaar.

Toen het Antwerpse gemeenteraadslid Staf Neel vorige week via Gazet van Antwerpen een mail liet lekken waarin hij de loyaliteit van Marie-Rose Morel agendeerde op de komende partijraad, las iedereen daarin een afrekening met Morel.

Zonder twijfel wou Filip Dewinter via luitenant Staf Neel ook Marie-Rose Morel persoonlijk treffen, maar de echte vuurpijl was bedoeld voor Bruno Valkeniers.

Die, zo leert het artikel, antwoordde immers al drie maanden lang niet op een eerdere poging van Neel om 'de zaak-Morel' op de partijraad te bespreken. Anders gezegd: de voorzitter greep niet in.

Na afloop van het heftige partijbestuur dat daarop volgde liet Bruno Valkeniers enigszins verrassend weten dat zijn partij integraal achter Marie-Rose Morel blijft staan. Wat Valkeniers er niet bij vertelde, was dat erevoorzitter Frank Vanhecke er vooraf subtiel mee had gedreigd om 'met pensioen te gaan' mocht Morel uit de partij worden gezet. En indien Vanhecke straks effectief met pensioen gaat, is zijn opvolger in Europa... Marie-Rose Morel.

Daarmee leek de kous af, maar dat was buiten Bart Debie gerekend. Nog tijdens het partijbestuur, dat duidelijk geacht werd anders af te lopen, postte hij een bericht op zijn voor de gelegenheid opnieuw opgestarte website. Daarin haalde de veroordeelde ex-politiecommissaris, ook getrouwe van Dewinter, scherp uit naar Bruno Valkeniers en Marie-Rose Morel.

'Deze debatten', schreef Debie, verwijzend naar de gelekte mail van Staf Neel, 'moeten niet in de media gevoerd worden. Maar aan de andere kant begrijp ik de noodkreet wel. Als men drie maanden moet wachten op een antwoord, is de perceptie op z'n minst dat men niet wil antwoorden. Ook al is het misschien anders, de perceptie is wat ze is.'

Over Morel was Debie, verkeerdelijk vertrouwend op de 'goede afloop' van het partijbestuur, zeer specifiek. 'Volgens mij hebben onze kiezers geen behoefte aan het nieuws over de echtscheidingsperikelen van Marie-Rose. Evenmin mag een ernstige ziekte - en ik wens haar oprecht totale genezing toe - uitgroeien tot een vorm van campagnemiddel. Ook communicatie richting journalisten over postjes in het partijbestuur, verdelingen van commissies et cetera zijn geen goede vorm van politieke marketing.'

Nieuwe rauwheid

De derde aanval op voorzitter Bruno Valkeniers kwam van Filip Dewinter zelf. Alweer in Gazet van Antwerpen bevestigde Dewinter dat het Vlaams Belang opnieuw staat waar het Vlaams Blok twintig jaar geleden stond. Zijn partij is, dixit Dewinter, meer dan ooit een verzetsbeweging. Om die hervonden rauwheid te illustreren, pakte Dewinter uit met de quote: 'Imam Taouil is de pooier van Allah.'

Dergelijke provocerende mediaoptredens staan haaks staan op wat Bruno Valkeniers voor de zomervakantie aankondigde als de nieuwe marsrichting van zijn partij. 'Mensen overtuigen, met kwaliteit, stijl en nuchtere argumenten', had hij vooropgesteld. En: 'Toenadering zoeken tot het sociale, het academische, industriële en culturele middenveld.'

Bruno Valkeniers wenste niet te reageren. Filip Dewinter houdt het op: 'Ik doe wat ik doe. Ik doe al twintig jaar mijn ding en ik zal dat ook blijven doen.' Wat een idee geeft van de machtsverhoudingen.

Blijft de vraag waarom Filip Dewinter net nu de duimschroeven van Valkeniers aandraait. Het antwoord daarop ligt in de eerste plaats bij Bruno Valkeniers zelf. De rellen in Molenbeek en de aanslepende discussie over de hoofddoek sterken Dewinter in zijn overtuiging dat zijn partij electoraal meer te winnen heeft bij een extreme positionering.

Valkeniers staat hem daarbij in de weg. Bovendien weet Dewinter zeer goed dat de houterige voorzitter slecht ligt bij een deel van de achterban. Met de voormalige havenbaas als boegbeeld naar de komende verkiezingen gaan is politieke zelfmoord, dus kan hij beter nu weg, redeneert Dewinter.

Daar komt bij dat Valkeniers in de luwte bezig is met een herschikking van het partijbestuur. Dewinter wil beletten dat de hardliners in de minderheid worden gesteld. En daarvoor zal niet alleen Marie-Rose Morel moeten wijken.

Tom Cochez