Te veel, veel te veel informatie en duiding, het is ook bij de VRT een echte plaag. Zou niemand dat daar zelf zien? Ze vangen elkaar vliegen af, ze kunnen niet meer door dezelfde deur, en ze kampen met een schrijnend tekort aan onderwerpen en interessante gasten. En aan redacteurs om de gesprekken voor te bereiden, met soms pijnlijke gevolgen.

Gelukkig is er Bracke op vrijdag . Jaja, wij horen Van Cauwelaert alweer komen: 'Zat daar, behalve hijzelf, nu iemand op te wachten? Afgemeten aan de kijkcijfers alvast niet.'

En die opmerking is, hoewel boosaardig en door persoonlijke aversie ingegeven, niet helemaal onterecht. Inderdaad, de cijfers van Bracke op vrijdag waren al van bij de eerste aflevering rampzalig. Nochtans was ex-premier Guy Verhofstadt te gast. Men zou vooraf kunnen denken: 'Dat wordt interessant.' Welnu, dat werd het niet. Twee has-beens die niet verder kwamen dan wat platte propaganda. Die Bracke is daarin geschoold.

En dus werd voor de tweede aflevering de populaire toer opgegaan: Marie-Rose Morel. En om zoveel mogelijk voyeurs te lokken, werd in de trailers rondom het Journaal al uitgepakt met oude beelden van Morel in verleidelijke lingerie en in een suggestieve bedscène met Bart De Pauw.

Nu moeten wij hier onze chef-Wetstraat toch enigszins bijtreden: platter dan dit kun je het niet maken. Dat vond ook Lisbeth Imbo. Mogelijk niet helemaal zonder eigenbelang, want wie weet heeft die viespeuk van een Bracke ook van haar beelden in lingerie. Op haar blog, op de website van de VRT-nieuwsdienst zelf dan nog, haalde Imbo haar collega en vroegere meester con brio onderuit:

'Je bent een jonge vrouw en je wil wat. Alleen weet je nog niet goed wat. En nog minder waar je later zal eindigen. En dus zie je wat er op je pad komt en doe je wat je op dat moment leuk en goed lijkt. Tot opeens, soms pas jaren later, je leven een heel andere wending neemt en je beslissingen van toen je achtervolgen als een vervelende vlieg. Daar sta je dan. In je blootje. Dat overkwam Carla Bruni, het overkwam Jelle Van Riet, en gisteren stond nu ook Marie-Rose Morel in haar ondergoed bij 'Bracke op vrijdag'.

"Een jeugdzonde?" vraagt Siegfried Bracke dan nog. Marie-Rose Morel antwoordt slim en snel: het is helemáál geen "zonde", ze heeft er geen seconde spijt van, elke leeftijd heeft zijn dingen om te doen en te laten. Zo is dat, heel juist.

Mensen, ook jonge vrouwen, hebben recht op een verleden dat hen niet zomaar gratuit in hun gezicht wordt gegooid. Het is zo makkelijk, een politica even doen wankelen door wat filmpjes van vroeger te tonen. Heel leuk voor wie kijkt en een duimpje omhoog voor de durvende journalist. En de betrokkene doet er best aan er zelf ook mee te lachen, want anders verliest ze nog eens. Maar is het fair? En nodig? Hoe zou u zich voelen, mocht u opeens poedelnaakt in de krant staan, niet omdat het op dat moment relevant is voor het gesprek, maar gewoon omdat het nu eenmaal een fijn plaatje oplevert?'

Zo, wat zegt u daarvan? Bravo Imbo. Het heeft ooit beter geboterd tussen haar en Bracke. Mogen pikanterieën uit de oude doos worden opgerakeld? Het Laatste Nieuws legde de kwestie voor aan Miet Smet, thuis in beide onderdelen van de vraag. Miet vond het tonen van dat filmpje ook ongepast, máár... volgens haar heeft Marie-Rose wel exhibitionistische trekjes en loopt ze te veel te koop met haar privéleven.

Dat zegt Miet Smet! Die in álle media tot in de gênantste details heeft uitgepakt met haar prille geluk met die schuinsmarcheerder van de CVP. Die Het Laatste Nieuws uitnodigde op haar vakantieadres. Die de camera's toeliet bij het ontbijt met de kinderen van een van de vele andere mevrouwen Martens. Uitgerekend zij zal een ander eens de les spellen dat ze te koop loopt met haar privéleven. Op zo'n uitspraak zou gevangenisstraf moeten staan. Zero tolerance, het is in Lokeren uitgevonden.

In de derde uitzending nodigde Bracke Geert Hoste uit.

door Koen Meulenaere